چاروداری یکی از مشاغل پر روتق در خطه شمال بوده و همواره داستانهای پر رمز ورازی بویژه در میدان مهرورزی را خلق نموده است که در ترانه های مردم این نواحی کاملا آشکار است.
اما قطعه خرک دمالی زبانحال چارودار فقیری است که با الاغ نحیف خود چاروداری میکند تا همه آرزوهایش مانند جهیزیه دختر دم بختش را تهیه نماید اما روزی الاغش زیر سنگینی بار و بزرگی آرزوهای بحق صاجبش به زانو می افتد و چارودار فقیر با صدای نی به الاغش التماس میکند که برخیزد وبارش را به منزل برساند چون دختر نازنیش جهیزیه میخواهد و زن و بچه اش چشم به در دوخته اند تا او نان بر سفره خالی اش بنهد.
لطفا ادامه مطلب را مطالعه نمایید
سالها قبل که استاد احمد محسن پور با تشکیل گروه موسیقی روجا و همزمان با پیروزی انقلاب تحولی در موسیقی مازندران بوجود اورده بود این حقیر به اتفاق دوست فرزانه ام اقای صفر توپاابراهیمی (1359)به محضر اقای همت صیادی در مرزن آباد با یک دستگاه ضبط صوت رفتیم وآن بزرگوار که چون گنجینه ای پایان ناپذیر از کوشه ها و گوشواره های الحان موسیقی منطقه بودند یک ساعت و نیم کاست را پر کرده و هنوز بسیار داشتند که ما مجهز به ضبط آن نبودیم ولی علیرغم برنامه مورد نظر کوتاهی کردم وآن را به استاد محسن پور نرساندم و شرح خرک دمالی را از زبان شادروان همت صیادی بازگو کردم
البته امسال با کمک برخی از دوستان بخصوص اقای کیومرث سام به حضور نوازنده نی از اهالی دلیر بنام اقای کیا دلیری رفتیم و بخش پایانی این قطعه که چارودار موفق میشود تا به کمک نی الاغش را به حرکت درآورد و او با آوای نی به همه پیروزی اش را اعلان میکند ضبط کرده و برای گروه شواش ارسال کردم که پس از آماده شدن آن را از طریق همین سایت تقدیم دوستان میکنیم .
ولی از همه خوانندگان این پاراگراف تقاضا دارم اگر کسی را میشناسند که قطعه کاملتری را مینوازند نسبت به حفظ و اشاعه آن همکاری کنند.
این قطعه به احتمال فراوان خاص نواحی غرب مازندران بویژه چالوس و نوشهر بوده چون برای مناطق دیگر مخصوصا نزد پژوهشگر بزرگ استاد محسن پور ناآشنا بود.
بخش وسیعی از فرهنگ شفاهی ما در معرض فراموشی و نابودی است این حس زیبا و رویایی هویت داشتن را از آیندگان ما دریغ نکنیم.
کاری که امروز با همتی اندک انجام میگیرد در عرصه بازیافت فرهنگ شاید فردا هرگز انجام نیابد.
محقق و نگارنده : اسکندر میردار